دریافت مقدار کافی ویتامین D در کودکی با کاهش خطر بیماری دیابت مرتبط با خود ایمنی ارتباط دارد
23 اکتبر 2017- بر اساس تحقیق پژوهشگران دانشکده ی بهداشت عمومی دانشگاه کلرادور، دریافت مقادیر کافی ویتامین D در دوران نوزادی و کودکی با کاهش خطر اتوایمنی جزایر در کودکانی که درمعرض خطر ژنتیکی دیابت نوع 1 هستند، ارتباط دارد.
نویسنده‌ی ارشد این مقاله پرفسور Jill Norris و همکارانش ارتباط بین غلظت ویتامین Dموجود در خون و اتوایمنی جزایر را بررسی کردند. اتوایمیونیتی جزایر که با ظاهر شدن اتوآنتی بادیها در خون تشخیص داده می‌شود، هنگامی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی به سلولهای جزایر در پانکراس که انسولین تولید می نمایند، حمله می‌کند. این مرحله، آغازی برای ابتلا به دیابت نوع 1 است.
دکتر Norris گفت: چندین سال است که در مورد اینکه آیا ویتامین D خطر ابتلا به اتوایمیونیتی جزایر و دیابت نوع 1 را کاهش می‌دهد، در میان دانشمندان بحث‌هایی بالا گرفته است.
دیابت نوع 1 نوعی بیماری اتوایمیون مزمن است که سالانه در سراسر جهان با نرخی بین 3 تا 5 درصد درحال افزایش است. این بیماری درحال حاضر شایع ترین اختلال متابولیک در کودکان زیر 10 سال است. در میان کودکان جوان، تعداد موارد جدید بویژه بسیار زیاد است و بنظر می‌رسد خطر ابتلا به این بیماری درعرض‌های جغرافیایی بالاتر( در مناطق شمالی‌تر از خط استوا) بیشتر است.
ویتامین D یک عامل حفاظت کننده برای دیابت نوع 1 معرفی شده است، زیرا این ویتامین عملکرد سیستم ایمنی و اتوایمیونیتی را کنترل می‌کند. علاوه بر این، مقدار ویتامین D با عرض جغرافیای محل زندگی افراد تغییر می‌کند. اما ارتباط بین غلظت ویتامین D و اتوایمیونیتی جزایر همچنان در مطالعات مختلف، بطور متفاوتی بیان شده است. این موضوع ممکن است به دلیل تفاوت در طراحی مطالعات، تغییرات جمعیتی در غلظت ویتامین D یا عدم توجه به اثر ترکیبی قرار گرفتن در معرض نور خورشید و تغییرات ژنتیکی زمینه ای در مسیرهای سنتز ویتامین Dباشد.
این یافته‌ها حاصل بخشی از مطالعه‌ی محرک‌های زیست محیطی دیابت در جوانان (TEDDY) است که یک مطالعه‌ی بزرگ چند ملیتی است که توسط موسسه‌ی بهداشت و درمان و بیماری گوارشی و کلیدی تأمین مالی شده است.
مطالعه ی TEDDY، در ابتدا در سال 2004 با شرکت کودکان 6 مرکز درمانی: سه مرکز در آمریکا و 3 مرکز در اروپا، آغاز شد. هدف این مطالعه بررسی عوامل محرک و عوامل محافظتی برای دیابت نوع 1 در میان 8676 کودکی بود که از نظر ژنتیکی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به دیابت نوع 1 قرار داشتند. نمونه‌های خونی کودکان TEDDY از ابتدای تولد هر 3 تا 6 ماه گرفته شده و به منظور تعیین وجود اتوآنتی بادی ضد جزایر و همچنین مقدار ویتامین D ارزیابی گردید.
نویسندگان به مقایسه‌ی 376 کودک که در خون آنها اتوآنتی بادی جزایر ظاهر شده بود با 1041 کودکی که چنین اتوآنتی بادیهایی در خون آنها یافت نشده بود، پرداختند. محققان دریافتند در کودکانی که یک تغییر ژنتیکی در ژن گیرنده‌ی ویتامین D آنها اتفاق افتاده است، مقدار غلظت ویتامین D در دوره‌ی نوزادی و اوایل کودکی آنهایی که اتوآنتی بادی جزایر در خونشان ظاهر شده است، پایین‌تر از افرادی است که در خون آنها این نوع از آنتی بادیها مشاهده نمی شود. این مطالعه اولین تحقیقی است که نشان می دهد غلظت بالاتر ویتامین D در کودکی به طور قابل توجهی با کاهش خطر اتوایمیونیتی جزایر ارتباط دارد.
دکترNorris گفت: از آنجائیکه هنوز ثابت نشده است که این ارتباط یک رابطه ی علی و معلولی است، ما به مطالعات آینده‌نگر بعدی برای تایید، استفاده از مداخلات ویتامین D بعنوان راهی برای پیشگیری از دیابت نوع 1 نیاز داریم.
منبع و سایت خبر:
Diabetes, October 2017 DOI: 10.2337/db17-0802
www.sciencedaily.com/releases/2017/10/171023131942.htm